مرکز محصولات

قوانین آلایندگی به طور فزاینده ای سختگیرانه موتورهای دیزلی را ملزم به استفاده از دستگاه های تصفیه پس از تصفیه لازم در حین استفاده از سوخت تمیز و تصفیه داخل ماشین می کند. فیلتر ذرات (DPF) متداول ترین فناوری پس از تصفیه برای مقابله با انتشار PM است.

ریز منافذ تله ذرات معمولاً اندازه میکرون است که بسیار بزرگتر از ذرات دوده است. بنابراین، ریز منافذ نمی توانند به طور مستقیم نقش تصفیه را ایفا کنند، اما از طریق مکانیسم های دیگر، از جمله مکانیسم انتشار، مکانیسم رهگیری، چهار نوع مکانیسم برخورد اینرسی و مکانیسم رسوب گرانشی وجود دارد.

مکانیسم انتشار به این معنی است که پس از ظاهر شدن ذرات به دام افتاده در میدان جریان، ذرات به دام افتاده اثر همگرایی بر روی ذرات باقی مانده ایجاد می کند و باعث ایجاد گرادیان غلظت در توزیع ذرات می شود که به نوبه خود باعث انتشار و انتقال ذرات می شود و در نهایت باعث انتشار و جذب ذرات می شود.

مکانیسم رهگیری به این معنی است که ذرات با قطر بزرگتر یا مساوی قطر منافذ عنصر فیلتر هنگامی که به سطح فیلتر نزدیک می شوند جذب می شوند.

مکانیسم برخورد اینرسی به این معنی است که وقتی گاز خروجی از ریز منافذ جریان می یابد، خطوط جریان منحنی می شوند. اما به دلیل اینکه جرم ذرات معلق بسیار بیشتر از جرم میسل گاز است، به سطح فیلتر عنصر فیلتر برخورد کرده و جذب می شود.

مکانیسم رسوب گرانشی به پدیده ای اشاره دارد که ذرات در نزدیکی سطح فیلتر تحت اثر گرانش جمع می شوند. با این حال،

با توجه به جرم کوچک ذرات معلق و سرعت جریان سریع اگزوز، تأثیر رسوب گرانش اغلب نادیده گرفته می شود.

در طول فرآیند کار DPF، ماهیت ذرات، سرعت جریان خروجی اگزوز، دما، مشخصات DPF و ویژگی‌های مواد تأثیر مهمی بر راندمان جمع‌آوری DPF دارند.